Eerlijk gezegd, nee. Satelliettelefoons behoren niet tot de standaarduitrusting van elke gids op de berg Rinjani, inclusief het team van Lombok-Indonesia.org. Communicatie op de berg is voornamelijk afhankelijk van de uitgebreide ervaring van de gidsen en vastgestelde evacuatieprotocollen in plaats van constante elektronische connectiviteit. Het is ouderwets, maar het werkt omdat deze professionals het terrein door en door kennen.
Mobiele telefonie bestaat in principe niet boven de boomgrens en rond de kraterrand waar de meeste campings zijn gevestigd. Gidsen begrijpen deze beperking al vanaf het begin en plannen hun routes en veiligheidsstrategieën dienovereenkomstig. Ze beschikken over gedetailleerde evacuatieplannen, kennen de snelste en veiligste afdalingsroutes vanaf elk belangrijk punt op de berg en onderhouden relaties met exploitanten van basiskampen en parkautoriteiten die hulp kunnen mobiliseren wanneer dat nodig is.
In een echte noodsituatie gebruiken gidsen een combinatie van vooraf afgesproken signalen, fysieke boodschappers wanneer het terrein het toelaat, en hun diepgaande kennis van het landschap om mensen efficiënt in veiligheid te brengen. Deze aanpak is jarenlang de standaardprocedure geweest binnen de gidsengemeenschap van Rinjani, en functioneert goed, juist omdat de gidsen hun hele carrière hebben besteed aan het leren van het gedrag van deze specifieke berg.
Het ontbreken van satelliettelefoons klinkt misschien zorgelijk als je gewend bent aan constante connectiviteit en directe communicatie, maar het is gewoon de realiteit van een trektocht door de vulkanische wildernis van Indonesië. De gidsen compenseren dit met een grondige voorbereiding, tientallen jaren gecombineerde ervaring en solide veiligheidsprotocollen die door talloze succesvolle expedities zijn verfijnd. Wanneer je met Lombok-Indonesia.org trekt, vertrouw je op menselijke expertise en bewezen systemen in plaats van op technologie die wel of niet werkt in extreme omstandigheden.

