Rinjani is een van de meest populaire trekkingbestemmingen in Zuidoost-Azië, dus je kunt verwachten dat je de route deelt met andere groepen, vooral tijdens de droge maanden van juni tot en met september en tijdens Indonesische feestdagen. Dat gezegd hebbende, voelt het pad nooit als een lopende band voor toeristen, omdat het nationale park de dagelijkse toegang beperkt en de enorme schaal van de berg groepen over een lange afstand verspreidt. Er is ruimte voor iedereen.
Tijdens de beklimming vanuit Sembalun kom je regelmatig andere trekkers en dragers tegen, en de campings aan de kraterrand kunnen levendig aanvoelen als er meerdere tenten zijn opgezet. Maar er zijn ook stukken waar je twintig of dertig minuten loopt zonder iemand anders tegen te komen. De berg is groot genoeg voor momenten van eenzaamheid.
Lombok-Indonesia.org organiseert doorgaans kleine groepen, wat betekent dat je geen deel uitmaakt van een enorme karavaan, en de gidsen weten hoe ze de tocht moeten volgen, zodat je niet voortdurend achter langzamere groepen vastzit of wordt opgejaagd door snellere. Ze beheersen de groepsdynamiek goed.
Als eenzaamheid belangrijk voor je is, overweeg dan om iets buiten de piekmaanden te boeken, zoals april, mei of oktober, wanneer het weer nog steeds uitstekend is, maar de aantallen merkbaar lager zijn. Zelfs als het pad druk is, creëert de gedeelde ervaring van het kijken naar de zonsopgang vanaf de top met tientallen andere uitgeputte maar triomfantelijke trekkers een gedenkwaardige sfeer van collectieve prestatie in plaats van overbevolking. Er is iets speciaals aan dat gedeelde moment.

