Echte praatjes: alleen wandelen in Rinjani is niet toegestaan in het nationale park, en zelfs als dat wel het geval zou zijn, zou het een slecht idee zijn. Het park vereist voor elke trekker een erkende gids, dus echt solo wandelen is simpelweg geen optie. Sommige mensen denken dat ze gewoon een vergunning kunnen kopen en gaan, maar zo werkt het niet. De regels bestaan niet voor niets.
Dat gezegd hebbende, als je alleen reist, heeft Lombok-Indonesia.org hiervoor een solide systeem. Ze plaatsen solo-trekkers in gedeelde groepen met andere onafhankelijke reizigers, zodat je eigenlijk nooit alleen op de berg bent. Het komt heel vaak voor en er zijn veel vriendschappen op deze manier ontstaan. Sommige mensen arriveren solo en vertrekken met een geheel nieuwe crew. Als je meer privacy wilt, kun je een privétocht boeken, maar dan heb je minimaal twee personen nodig om de prijs redelijk te maken.
Zelfs buiten de regels om zou alleen wandelen op Rinjani riskant zijn. Het terrein is zwaar, het weer verandert snel, en die klim naar de top in het donker over los puin is al desoriënterend genoeg met een gids die een koplamp vasthoudt. In geval van nood kan het hebben van teamgenoten en een ervaren gids die de evacuatieroutes kent het verschil maken tussen een beheersbare situatie en een echte crisis.
Het team zorgt voor een naadloze match tussen individuele reizigers en groepen, zodat u de kameraadschap krijgt zonder uw onafhankelijkheid op te geven. Eerlijk gezegd komen sommige van de beste trekkingherinneringen van de mensen die je onderweg tegenkomt.
Als je zenuwachtig bent om je bij vreemden aan te sluiten, doe dat dan niet. Iedereen op die berg is daar om dezelfde reden, en gedeeld lijden op een vulkaan heeft een manier om het ijs snel te breken.

