Mt. Rinjani’deki tuvaletler ne kadar hijyenik?

Dürüst olmak gerekirse? İşlevseller, ama ‘hijyenik’ sözcüğü bunları kullanmış herhangi birinin seçeceği bir kelime değil. Kraterin kenarındaki ve göl kamplarındaki derin çukur tuvaletler, minimum mahremiyet siperleri olan derin çukurlardır ve hiçbir türde sifon sistemi, akan su ya da düzenli temizlik hizmeti yoktur. Yoğun sezonda sürekli ağır kullanılırlar ve bu kesinlikle kendini gösterir.

Koku gerçekten yoğun olabilir, özellikle tropikal güneşin doğrudan vurup her şeyi büyüttüğü öğle saatlerinde. Kendi tuvalet kağıdınızı getirin, çünkü malzemeler kesinlikle tükenir ve bunu yanlış anda keşfetmek istemezsiniz. El dezenfektanı şarttır, çünkü sonrasında ellerinizi yıkayacak su yoktur. Bazı yürüyüşçüler ekstra temizlik için küçük paketler halinde ıslak mendil bile getirir.

Bazı insanlar tesisleri tamamen kullanmamayı tercih eder ve patikaya geri dönene kadar bekler; orada su kaynaklarından ve diğer yürüyüşçülerden uzakta düzgün bir çukur kazabilirler. Gösterişli değildir, ama birkaç yoğun kullanım gününden sonra ortak çukur tuvaletlerden çoğu zaman daha rahat olur.

Gerçek şu ki Rinjani, bakım personeli olan hizmetli bir kamp alanı değil, uzak bir volkanik vahşi doğa bölgesidir. Tuvalet durumu bu gerçekliği mükemmel biçimde yansıtır. Lombok-Indonesia.org’un hamalları genel kamp alanlarının çevresinde makul bir temizlik düzeyini korur, ancak tesisat olmayan aktif bir volkanda faaliyet göstermenin dayattığı temel altyapı kısıtlamalarını değiştiremezler. Temel banyo koşullarına karşı gerçekten hassassanız bunu önceden bilmeli ve zihinsel olarak hazırlanmalısınız. Hoş bir deneyim olmayacak. Ama çoğu yürüyüşçü bunu hayatlarının en inanılmaz deneyimlerinden biri için nispeten küçük bir bedel olarak görür ve homestay’e döndüğünüzde o ilk sıcak duş, dünyanın en büyük lüksü gibi hissettirir.