Wat doe je als je tijdens de nachtelijke topbeklimming van Mount Rinjani van je trekgroep raakt?

Blijf waar je bent, op stabiele en niet-blootgestelde grond, houd je hoofdlamp aan, markeer je GPS positie, en wacht op de overeengekomen zoekrespons, want rondwaren in het donker is hoe een scheiding een ongeval wordt. De topduw begint rond 02:00 vanaf het Sembalun rand kamp, klimt de laatste steile vulkanische scree in het donker, en de slinger van hoofdlampen kan over een lange afstand uitgerekt raken, dus scheidingen gebeuren elk seizoen.

Preventie is een briefing, en die vindt plaats voordat iemand de tent verlaat. Spreek de loopvolgorde af, wie vooraan loopt en wie achteraan, het volgende ontmoetingspunt, vertrek en omdraaitijden, en een strikte regel dat niemand een andere wandelaar van het pad achtervolgt. Elke wandelaar heeft een werkende hoofdlamp nodig plus een reserve of reservenbatterijen. De eigen eisen van het park noemen groepen van minimaal twee met een gecertificeerde gids, en de radio van de gids verbindt de groep met het informatiecentrum van het park.

Eén overtuiging moet worden gecorrigeerd, want hij is werkelijk gevaarlijk. Er is geen doorlopend touwleuning naar de top: de vaste touwen en ladders die op de berg zijn gedocumenteerd staan op de traverse tussen Plawangan Sembalun en Segara Anak, niet op de nachtelijke top lijn, en de vereiste 10 meter webbing van de gids is meegenomen materiaal, geen geïnstalleerde leuning. Dus als je alleen op de top helling staat zonder lampen in zicht, dan sta je niet naast een gidsrail, maar op een steile vulkanische helling in het donker.

Als je ondanks dit alles van de groep raakt: stop, vind stabiele niet-blootgestelde grond, houd je licht zichtbaar, markeer je positie op je offline kaart of GPS, bel of signaleer als je enig bereik hebt, en wacht. De gids merkt de telling op bij het volgende verzamelpunt en loopt de overeengekomen route terug. Een onbekende helling af te dalen om tijd te winnen is de slechtste beslissing die voorhanden is, want de losse scree van de topkegel maakt een nachtelijke afdaling veel gevaarlijker dan wachten.

Wij instrueren dit protocol de avond vóór elke topduw, met de verzamelpunten bij naam, want op deze berg is het plan dat je op het kamp afspreekt het enige plan dat je in het donker kunt uitvoeren.