Op de Rinjani zijn geen permanente winkels of officiële verkooppunten, maar soms verkopen lokale bewoners of kinderen snacks bij eenvoudige kraampjes in het lagere deel van de route. Deze staan meestal bij de ingang van Sembalun of bij de eerste rustplekken. Het aanbod is klein — instantnoedels, koekjes, frisdrank of kleine verpakte snacks — en de kraampjes zijn nooit gegarandeerd open. Het hangt af van de dag, het seizoen en of locals ervoor kiezen te komen.
Hoger op de berg zijn helemaal geen verkopers. Op de kraterranden, de summit-route en bij het meer kun je nergens eten kopen. Het gebied is afgelegen en permanente structuren zijn verboden door het nationale park. Daarom verzorgt het trekkingteam al het eten: volledige maaltijden, snacks, fruit en warme dranken.
Omdat lokale snackverkoop onvoorspelbaar is, moeten wandelaars er niet op rekenen iets op de berg te kunnen kopen. Je eigen energierepen, noten, chocolade of andere favoriete snacks meenemen is de beste manier om voldoende voeding te hebben. Alles wat je onderweg eventueel kunt kopen, is mooi meegenomen maar niet betrouwbaar.

