İçeriğe geç
☰
Türkçe

Mount Rinjani’nin dik bölümleri var, ancak dikliğin treki hangi kısmında olduğunuza göre çok değişir. Sembalun ve Senaru’dan gelen yaklaşım patikaları, ormanlık ve savan alanlarındaki yerleşik yollar üzerinde çoğunlukla orta eğimlidir. Çoğu yürüyüşçü için zorlayıcı ama yönetilebilirdir. Gerçek dikliği iki bölüm getirir: birinci gün kraterin kenarına son tırmanış ve zirve çıkışının kendisi, erken sabah saatlerinde.

Kraterin kenarına tırmanış, ormanın içinden kalp atışınızı yükselten ve bacaklarınızı yakan sürekli bir dik yokuş içerir. Teknik olarak zor değildir, ama yaklaşık bir saat boyunca amansızdır. Zirve çıkışı tamamen farklı bir canavardır. Gevşek volkanik moloz üzerinde, dik bir açıyla, bazı yerlerde tırmanmanızı gerektirecek şekilde ilerlersiniz.

Her ileri adımda yarım adım geri kayarsınız. Yüzey çok kararsız olduğu için olduğundan daha dik hissettirir. Lombok-Indonesia.org rehberleri bunu haklı olarak ‘iki adım yukarı, bir adım geri’ diye tarif eder. İnişler de dik ve dizler için yıpratıcıdır.

Kraterin kenarından göle inen patika ve köylere dönüşün uzun inişi, ikisi de düzensiz arazide sürekli aşağı yürüyüş içerir. Trekking sopaları burada büyük yardımcıdır ve dikliği ya da eklem zorlanmasını önemseyen herkese bunları öneririz. Peki Rinjani dik midir?

Bazı bölümlerde, evet. Ama tırmanış anlamında dik değil. “Yarın bacaklarınız size küsecek” anlamında dik.

Lombok-Indonesia.org kamp üssü, Senaru

Harita yükleniyor…