Mt. Rinjani’den inmek, çıkmaktan daha mı zor?

Birçok yürüyüşçü için evet. Rinjani’den inmek daha zor hissettirir, çünkü fiziksel zorluk kardiyovasküler çabadan eklem yorgunluğuna ve tekrarlayan aşağı hareketlerin zihinsel yüküne kayar. Zirveye ulaşmanın psikolojik desteği, saatlerce süren yürüyüşün kaldığı bilgisiyle yerini yorgun bir gerçekliğe bırakır. Tırmanış; orman ve savan boyunca, net kilometre taşları, değişen manzaralar ve kampa ulaşmanın heyecanıyla yavaş yavaş ilerler. İniş ise dizlerinize, ayak bileklerinize ve parmaklarınıza her adımda yüklenen, sürekli ve tekrarlayan bir darbe anlamına gelir ve sonsuza kadar uzuyormuş gibi hissettirir.

Volkanik moloz ve gevşek çakıl, ayaklarınızın altında öngörülemez biçimde kayıp yer değiştirmesi nedeniyle durumu kötüleştirir. Dengeleyici kaslar, kontrollü yukarı çıkış sırasında çalışmadıkları şekilde ekstra mesai yapar. Yine de iniş, zirve çıkışındaki kadar akciğeri zorlayan aerobik çaba gerektirmez. Dolayısıyla daha zor hissettirip hissettirmediği tamamen vücudunuzun eklem ağrısına mı yoksa kardiyovasküler zorlanmaya mı daha yatkın olduğuna bağlıdır.

Lombok-Indonesia.org rehberleri inişe sık dinlenme molaları ekler ve yürüyüşçüleri trekking sopaları kullanmaya aktif olarak teşvik eder. Bu sopalar, yükü bacaklarınız ile kollarınız arasında paylaştırarak acılı bir yorucu yürüyüşü yönetilebilir bir aşağı yürüyüşe dönüştürebilir.

3D2N programı da iniş yükünü, daha kısa bölümlere ayırıp daha rahat bir takvim ve ek dinlenme ile önemli ölçüde yumuşatır. Kaslarınız, aşağı yürüyüş günleri arasında toparlanmak için zaman bulur. Dizlerinizin bu yükü nasıl taşıyacağından endişeleniyorsanız, daha uzun paketi seçmek yapabileceğiniz en iyi yatırımlardan biridir.