การลงจาก Mt. Rinjani ยากกว่าการปีนขึ้นหรือไม่?

สำหรับนักเดินป่าหลายคน ใช่ การลงจาก Rinjani รู้สึกยากกว่า เพราะความท้าทายทางกายเปลี่ยนจากความพยายามของหัวใจและปอดเป็นความเมื่อยล้าของข้อต่อ และความเหนื่อยทางใจจากการเดินลงซ้ำๆ ความฮึกเหิมจากการไปถึงยอดถูกแทนที่ด้วยความรู้ที่เหนื่อยล้าว่ายังมีอีกหลายชั่วโมงของการเดิน การปีนขึ้นค่อยๆ สร้างความรู้สึกผ่านป่าและทุ่งหญ้า มีจุดหมายที่ชัดเจน ทิวทัศน์ที่เปลี่ยนไป และความตื่นเต้นเมื่อถึงแคมป์ ส่วนการลงเป็นการกระแทกต่อเนื่องซ้ำๆ ที่หัวเข่า ข้อเท้า และนิ้วเท้า ซึ่งสะสมทุกก้าวและดูเหมือนยืดยาวไม่สิ้นสุด

กรวดภูเขาไฟและกรวดหลวมทำให้แย่ลง เพราะเท้าของคุณไถลและเคลื่อนไปมาอย่างคาดเดาไม่ได้ กล้ามเนื้อที่ช่วยรักษาการทรงตัวทำงานหนักกว่าเดิมมาก ซึ่งไม่เหมือนตอนที่ขึ้นอย่างควบคุมได้ อย่างไรก็ตาม การลงต้องใช้แรงแอโรบิกน้อยกว่าการเร่งขึ้นสู่ยอด ดังนั้นว่ารู้สึกยากกว่าหรือไม่ ขึ้นอยู่กับว่าร่างกายของคุณเปราะบางต่ออาการปวดข้อหรือความเครียดของหัวใจและปอดมากน้อยเพียงใด

ไกด์ของ Lombok-Indonesia.org จัดให้มีจุดพักบ่อยๆ ระหว่างการลง และกระตุ้นให้นักเดินป่าใช้ไม้เท้าเดินป่า ซึ่งจะเปลี่ยนประสบการณ์จากการลากตัวอย่างเจ็บปวดให้เป็นการเดินลงเขาที่จัดการได้ โดยแบ่งน้ำหนักระหว่างขาและแขนของคุณ

แผนการเดินทาง 3D2N ยังช่วยให้การลงนุ่มนวลขึ้นมาก โดยแบ่งเป็นช่วงสั้นลงพร้อมตารางที่ผ่อนคลายกว่าและพักเพิ่มเติม กล้ามเนื้อของคุณมีเวลาฟื้นตัวระหว่างวันของการเดินลงเขา การเลือกแพ็กเกจที่ยาวกว่าเป็นหนึ่งในการลงทุนที่ดีที่สุด หากคุณกังวลว่าเข่าจะรับมือกับการลงได้อย่างไร