Trekkingstokken zijn niet strikt verplicht voor Rinjani, maar ze worden sterk aanbevolen en veel trekkers beschouwen ze als essentieel zodra ze het terrein begrijpen. De paden zijn niet soepel of voorspelbaar. Ze zijn steil, rotsachtig en bedekt met los vulkanisch puin dat bij elke stap verschuift, waardoor je knieën, enkels en onderrug aanzienlijk worden belast. Het is moeilijker voor je lichaam dan het lijkt.
In de loop van een meerdaagse trektocht neemt die spanning toe. Op de tweede of derde dag van de afdaling merken trekkers zonder stokken vaak dat hun knieën pijn doen en hun benen onstabiel zijn. Stokken helpen uw lichaamsgewicht te verdelen over vier contactpunten in plaats van twee, waardoor de balans op smalle delen wordt verbeterd en de gewrichtsimpact met naar schatting twintig procent of meer wordt verminderd. Dat is een groot verschil als je urenlang wandelt.
Tijdens de klim naar de top, wanneer vermoeidheid en duisternis gecombineerd worden met onstabiele grond, fungeren palen als extra ankers en kunnen ze een gevaarlijke uitglijding voorkomen. Op Lombok-Indonesia.org adviseert het team alle trekkers om stokken te overwegen, vooral degenen met eerdere knieblessures, zwaardere lichaamsgewichten of gewoon de wens om de pijn na de trektocht te verminderen.
Als je deze niet zelf mee wilt nemen, controleer dan van tevoren of er ter plaatse in Senaru stokken gehuurd kunnen worden, hoewel de beschikbaarheid niet gegarandeerd is. Een goed paar verstelbare trekkingstokken is een kleine toevoeging aan je bagage die enorm veel waarde oplevert op de berg. Zie ze als een verzekering voor je knieën.

