Realistisch genomen krijg je zes tot zeven uur in bed, en iets minder dan dat in echte slaap, dus plan rond het tekort in plaats van te doen alsof het niet bestaat. Een standaard schema bereikt het randkamp van Sembalun rond 15:30 tot 16:00 in de middag, en de wekking komt om 02:00 tot 02:30 voor de topbestijging. Lig je echt om 19:00 of 20:00 horizontaal, dan rekent de som zes tot zeven uur in de slaapzak, maar dat cijfer komt nog vóór je tentopbouw, avondeten, afwassen, omkleden, het lawaai van een druk kamp en de wind die de buitenzeil laat klapperen aftrekt.
Het beheersbare deel is alles wat je vóór het avondeten doet. Beslis bij daglicht wat je voor de top nodig hebt, want dat is het moment dat je brein nog werkt: leg je toplagen klaar, vul je water, zet je hoofdlamp en handschoenen klaar en pak de kleine dagrugzak in die je naar boven draagt. Eet vroeg avondeten, drink ruim omdat de topklim uitdrogend werk is in koude lucht, en ga in de zak zo dicht bij 19:00 als de routine van de groep toelaat. Trekkers die om 21:30 nog sociaal bezig zijn, zijn degenen die om 01:45 naar het plafond staren.
Vraag je gids de avond ervoor twee dingen. Wat is de echte wektijd voor jouw groep, want die verschuift met de zonsopgang van het seizoen en het oordeel van de gids over jullie tempo, en wat gebeurt er na de klim, want weten dat ontbijt en een slaapje op het kamp wachten verandert hoe je je op de helling verbruikt. En accepteer dan de waarheid die elke gids kent: je begint de topbestijging moe, iedereen doet dat, en moe maar voorbereid verslaat uitgerust maar chaotisch telkens. De klimmers die goed summitten zijn degenen die de eerste nacht behandelden als deel van de klim en naar bed gingen alsof het ertoe deed. Zes uur echte rust brengt de meeste mensen deze route op, maar alleen degenen die de voorbereiding deden.

