ตามความเป็นจริง คุณจะได้นอนบนเตียงประมาณหกถึงเจ็ดชั่วโมง และนอนจริงน้อยกว่านั้นเล็กน้อย ดังนั้นควรวางแผนรับมือกับการขาดนี้ แทนที่จะแสร้งว่ามันไม่มีอยู่ ตารางมาตรฐานจะถึงแคมป์ขอบ Sembalun ราว 15:30 ถึง 16:00 น. และการปลุกจะมาในช่วง 02:00 ถึง 02:30 น. สำหรับการขึ้นยอด ถ้าคุณนอนลงจริง ๆ ภายใน 19:00 หรือ 20:00 น. การคำนวณจะให้เวลาหกถึงเจ็ดชั่วโมงในถุงนอน แต่ตัวเลขนั้นยังไม่ได้หักเวลาการกางเต็นท์ อาหารเย็น การล้างจาน การเปลี่ยนเสื้อผ้า เสียงจากแคมป์ที่แออัด และลมที่พัดเปรี้ยงปร้างกับผ้าใบเต็นท์
ส่วนที่คุณควบคุมได้คือทุกสิ่งที่ทำก่อนอาหารเย็น ตัดสินใจตั้งแต่ยังมีแสงสว่างว่าคุณต้องการอะไรสำหรับการขึ้นยอด เพราะนั่นคือช่วงเวลาที่สมองยังทำงานอยู่ เตรียมชั้นเสื้อผ้าสำหรับยอด เติมน้ำ วางไฟฉายคาดหัวและถุงมือ และแพ็กกระเป๋าใบเล็กสำหรับวันที่คุณจะแบกขึ้นไปยอด ทานอาหารเย็นให้เร็ว ดื่มน้ำให้มาก เพราะการปีนยอดเป็นงานที่ทำให้ร่างกายขาดน้ำในอากาศหนาว และเข้าถุงนอนให้ใกล้ 19:00 น. มากที่สุดเท่าที่กิจวัตรของกลุ่มจะเอื้อ นักเดินทางที่ยังสังสรรค์อยู่ตอน 21:30 น. คือคนที่จ้องเพดานอยู่ตอน 01:45 น.
ถามไกด์ของคุณสองคำถามในตอนเย็นก่อนหน้า เวลาปลุกจริงของกลุ่มคุณคือกี่โมง เพราะมันขยับไปตามเวลาพระอาทิตย์ขึ้นของฤดูกาลและการตัดสินของไกด์เกี่ยวกับจังหวะการเดินของคุณ และหลังการปีนจะเกิดอะไรขึ้น เพราะการรู้ว่ามีอาหารเช้าและงีบหลับรอคุณอยู่ที่แคมป์จะเปลี่ยนวิธีที่คุณใช้พลังงานบนลาดยอด จากนั้นยอมรับความจริงที่ไกด์ทุกคนรู้ดี คุณจะเริ่มการปีนยอดด้วยความเหนื่อย ทุกคนก็เป็นแบบนั้น และการเหนื่อยแต่เตรียมพร้อมดีกว่าการพักผ่อนแต่วุ่นวายเสมอ ผู้ปีนที่ขึ้นยอดได้ดีคือคนที่ถือว่าคืนแรกเป็นส่วนหนึ่งของการปีน และเข้านอนเหมือนว่ามันสำคัญ การพักผ่อนจริงหกชั่วโมงพาคนส่วนใหญ่ขึ้นเส้นทางนี้ได้ แต่เฉพาะคนที่เตรียมตัวแล้วเท่านั้น

