คุณจะป้องกันตุ่มพองที่เจ็บปวดและเล็บเท้าดำระหว่างการลงจาก Rinjani ได้อย่างไร?

คุณป้องกันตุ่มพองและเล็บเท้าดำได้โดยลงมือตั้งแต่จุดร้อนแรก ไม่ใช่หลังจากเกิดความเสียหาย กฎของท้องถิ่นเรียบง่าย: ทันทีที่รู้สึกเสียดสี ให้หยุด เช็ดเท้าให้แห้ง และแปะพลาสเตอร์ตุ่มพองหรือเทป ตุ่มพองที่ไม่ได้รักษาจะกลายเป็นความทรมานอย่างแท้จริงในวันที่สองและสามของโปรแกรมยาว เมื่อการลงเขาครองพื้นที่ และไม่มีทางลัดกลับบ้าน

การเลือกถุงเท้าและรองเท้าช่วยทำหน้าที่ป้องกัน สวมถุงเท้าที่ระบายความชื้นแทนผ้าฝ้าย เพราะผ้าฝ้ายกักเหงื่อและทำให้ผิวอ่อนลง และทดสอบรองเท้าของคุณกับถุงเท้าชุดที่จะใส่จริงและน้ำหนักเป้ตอนลงเขา เพราะรองเท้าที่พอดีบนพื้นราบอาจทำงานต่างออกไปบนทางลงที่มีน้ำหนัก นักเดินทางที่มีประสบการณ์มักพันเทปล่วงหน้าบริเวณที่เป็นปัญหา หรือทาวาสลินบนจุดที่เสียดสีมาก และวิธีนี้ได้ผล เจ้าหน้าที่ของเรามีชุดปฐมพยาบาลพื้นฐาน แต่เสบียงของคุณเองทำให้คุณจัดการจุดร้อนได้ในไม่กี่นาทีแทนการรอพักเบรก

เล็บเท้าดำเกิดจากนิ้วเท้ากระแทกด้านหน้ารองเท้าตอนลงเขา และ Rinjani มีทางลงมาก ตัดเล็บก่อน เทรคกิ้ง โดยไม่ตัดลึกลงในมุม ตรวจให้แน่ใจว่าช่องปลายเท้ามีที่ว่าง ขณะที่ส้นเท้าไม่เลื่อนไปข้างหน้า และผูกเชือกใหม่สำหรับการลง: ขันกลางเท้าให้แน่น แล้วใช้รูร้อยด้านบนพร้อมห่วงล็อกส้นเท้า เพื่อให้เท้าอยู่กลับไปในรองเท้า คลายหรือปรับทันทีหากการเปลี่ยนการผูกทำให้เกิดแรงกดหรือชา

นิสัยเฉพาะของ Rinjani ทำให้วงจรครบ การกลับจากยอด 3,726 เมตรไปยังแคมป์ริมปากปล่องใช้เวลาประมาณ 1.5 ชั่วโมงบนหินภูเขาไฟที่หลวมซึ่งดีดเม็ดทรายเข้ารองเท้า ดังนั้นให้เทรองเท้าออกตอนพัก แทนที่จะทนกับกรวด ให้เท้าแห้งที่แคมป์ เปลี่ยนถุงเท้าคู่ใหม่ และพันเทปใหม่กับทุกจุดที่ถูกเสียดสีระหว่างวัน เพราะการลงในวันพรุ่งนี้จะทดสอบผิวเดิมอีกครั้ง กิจวัตรเล็กๆ เช่นนี้คือเหตุผลที่นักเดินทางบางคนจบสามวันด้วยเท้าที่สมบูรณ์ ขณะที่บางคนแทบเดินไม่ไหว และไม่ต้องใช้อะไรมากนอกจากความใส่ใจ